sazblog

قانونگذار ما فروش اوراق قرضه از جانب شرکت سهامی را به انجام تشریفاتی قبل از پذیره نویسی اوراق موکول کرده است. ثبت شرکت این تشریفات عمدتاَ در مورد اعلام به مرجع ثبت شرکت ها و آگهی در روزنامه است.در ذیل ضمن توضیح راجع به به شرایط انتشار اوراق قرضه ، به تشریفات ثبت و آگهی فروش اوراق در روزنامه می پردازیم.

شرایط انتشار اوراق قرضه ساده

فقط شرکت سهامی عام می تواند اوراق قرضه منتشر کند( ماده 51 لایحه قانونی 1347 ) ، آن هم در صورت رعایت شرایطی که قانونگذار مقرر کرده است.برخی از این شرایط به شرکت مربوط می شود و برخی دیگر به اوراق قرضه
1.شرایط راجع به شرکت
شرکت نمی تواند از طریق انتشار اوراق قرضه وام اخذ کند، مگر وقتی که دو سال تمام از تاریخ ثبت آن گذشته و دو ترازنامه آن به تصویب مجمع عمومی رسیده باشد.( قسمت اخیر ماده 55 لایحه قانونی 1347 ). قانونگذار چنین فرض کرده است که دوران دشوار آغاز کار شرکت سپری شده است و پذیره نویسان می توانند به آن اعتماد کنند و با آگاهی تصمیم بگیرند.عدم رعایت این مقررات موجب مجازات است .( ماده 250 لایحه قانونی 1347).
همچنین شرکت نمی تواند اوراق قرضه منتشر کند، مگر زمانی که تمام سرمایه ثبت شده شرکت تادیه شده باشد.( قسمت اول ماده 55 لایحه قانونی 1347). طبیعی است شرکت باید برای رفع نیاز مالی خود به شرکایی مراجعه کند که هنوز بدهکار شرکتند.قانونگذار برای رئیس و اعضای هیات مدیره ای که این مقررات را رعایت نکرده باشند مجازات معین کرده است( بند 2 ماده 246 لایحه قانونی 1347). انتشار اوراق قرضه ممکن است در اساسنامه پیش بینی شده باشد ؛ در این صورت ، هر گاه اختیار انتشار به هیات مدیره داده شده باشد،هیات مدیره می تواند طی مدتی که از دو سال تجاوز نکند یک یا چند بار به انتشار اوراق قرضه بپردازد.قانونگذار که در ماده 56 لایحه قانونی 1347 این نکات را مقرر کرده معین نکرده است که اگر در اساسنامه به هیات مدیره اختیار داده نشده باشد، چه مرجعی حق دارد در مورد انتشار اوراق قرضه تصمیم گیری کند.قانونگذار ما در ماده 56 لایحه قانونی 1347 مجمع عمومی فوق العاده صاحبان سهام را صالح معرفی کرده است که بنا به پیشنهاد هیات مدیره نیز می تواند به هیات مدیره اجازه دهد طی مدتی که از دو سال تجاوز نکند یک یا چند بار به انتشار اوراق قرضه مبادرت نماید.( قسمت اخیر ماده 56 لایحه قانونی 1347).عدم رعایت این مقررات موجب مجازات کیفری است( ماده 251 لایحه قانونی 1347)
مبلغ وامی که شرکت سهامی می تواند در هر بار با انتشار اوراق قرضه تحصیل کند حد معینی ندارد، بنابراین ، هر شرکت سهامی عام می تواند بدون توجه به میزان سرمایه اش، هر تعداد اوراق قرضه که بخواهد منتشر کند.
2.شرایط راجع به اوراق قرضه
قانونگذار الزام نکرده است که هر ورقه قرضه باید دارای مبلغ اسمی معینی باشد، ولی " در هر بار انتشار، مبلغ اسمی اوراق قرضه و نیز قطعات اوراق قرضه ( در صورت تجزیه ) باید متساوی باشد" ( تبصره ماده 56 لایحه قانونی 1347).بدین ترتیب، مبلغ اسمی هر ورقه قرضه عبارت است از حاصل تقسیم کل مبلغ وام بر تعداد اوراق قرضه.البته، اگر اوراق قرضه در بورس قابل رد و بدل کردن باشد، مبلغ واقعی یا بورسی آن ها ممکن است بیشتر یا کم تر باشد.
ورقه قرضه باید به همان ترتیبی که برای امضای اوراق سهام مقرر شده است امضا بشود و از نظر شکلی متضمن نکاتی باشد که در ماده 60 لایحه قانونی 1347 ذکر شده است.این نکات عبارتند از:
" نام شرکت، شماره و تاریخ ثبت شرکت، مرکز اصلی شرکت ، مبلغ سرمایه شرکت ، مدت شرکت ، مبلغ اسمی و شماره ترتیب و تاریخ صدور ورقه قرضه ، تاریخ و شرایط بازپرداخت قرضه و نیز شرایط بازخرید ورقه قرضه ( اگر قابل بازخرید باشد) ؛ تضمیناتی که احتمالاَ برای قرضه در نظر گرفته شده است، در صورت قابلیت تعویض اوراق قرضه با سهام شرایط و ترتیباتی که باید برای تعویض رعایت شود با ذکر نام اشخاص و موسساتی که تعهد تعویض اوراق قرضه را کرده اند، در صورت قابلیت تبدیل اوراق قرضه به سهام شرکت مهلت و شرایط این تبدیل".

• تشریفات آگهی

"تصمیم راجب به فروش اوراق قرضه و شرایط صدور و انتشار آن باید همراه با طرح اطلاعیه انتشار اوراق قرضه به مرجع ثبت شرکت ها اعلام شود.مرجع مذکور مفاد تصمیم را ثبت و خلاصه آن را همراه با طرح اعلامیه انتشار اوراق قرضه به هزینه شرکت در روزنامه رسمی آگهی خواهد نمود" (ماده 57 لایحه قانونی 1347).
در تبصره این ماده آمده است:" قبل از انجام تشریفات مذکور در ماده فوق هر گونه آگهی برای فروش اوراق قرضه ممنوع است".
اطلاعیه انتشار اوراق قرضه باید به امضای دارندگان امضای مجاز شرکت رسیده باشد و مندرجات متعددی را که در ماده 58لایحه قانونی 1347 آمده است دربر گیرد؛این موارد عبارتند از:

• نام
• موضوع و شماره و تاریخ ثبت شرکت
• مرکز اصلی و مدت شرکت
• مبلغ سرمایه شرکت و تصریح به اینکه تمام آن پرداخت شده است
• مبلغ قرضه و مدت آن و نیز مبلغ اسمی هر ورقه و نرخ بهره ای که به قرضه تعلق می گیرد و موعد یا مواعد و شرایط بازپرداخت اصل و پرداخت بهره و غیره و در صورتی که اوراق قرضه قابل بازخرید باشد شرایط و ترتیب بازخرید
• تضمیناتی که احتمالاَ برای اوراق در نظر گرفته شده است
• خلاصه گزارش وضع مالی شرکت
• خلاصه ترازنامه آخرین سال مالی آن که به تصویب مجمع عمومی صاحبان سهام رسیده است.

"پس از انتشار آگهی مذکور در ماده 57 شرکت باید تصمیم مجمع عمومی و اطلاعیه انتشار اوراق قرضه را با قید شماره و تاریخ آگهی منتشر شده در روزنامه رسمی و همچنین شماره و تاریخ روزنامه رسمی که آگهی در آن منتشر شده است،در روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی های مربوط به شرکت در آن نشر می گردد آگهی کند".(ماده 59 لایحه قانونی 1347)
عدم رعایت مقررات راجع به اطلاعیه انتشار اوراق قرضه شرکت سهامی متضمن مجازات کیفری است.(مواد 248 و 249 لایحه قانونی 1347)

• شرایط پذیره نویسی و پرداخت مبلغ اوراق قرضه

قانونگذار ما طریق پذیره نویسی و پرداخت مبلغ تعهد شده را معین نکرده است،بنابراین،شرکت می تواند مبلغ اوراق را به صورت نقدی مطالبه کند یا برای قسمتی از آن مهلت معین نماید.برای پرداخت نیز می تواند از هر وسیله ای-حتی تهاتر- استفاده کند،مشروط بر اینکه دین او به دریافت کننده ورقه قرضه به صورتی باشد که بین دین مزبور و دین شرکت تهاتر صورت پذیرد.

• حقوق دارندگان اوراق ساده

قانونگذار به طور صریح ماهیت حقوقی رابطه دارنده اوراق قرضه را با شرکت معین کرده است.به موجب ماده 53 لایحه قانونی 1347 : " دارندگان اوراق قرضه در اداره امور شرکت هیچ گونه دخالتی نداشته و فقط بستانکار شرکت محسوب می شوند".پس بدین ترتیب ، حقوق اصلی دارنده اوراق قرضه عبارت است از استرداد وجه قرضه یعنی وامی که به شرکت داده است به علاوه بهره معینی که قانونگذار در لایحه قانونی 1347 پیش بینی کرده است.
همچنین در ماده 52 لایحه قانونی 1347 آمده است : " برای ورقه قرضه ممکن است علاوه بر بهره حقوق دیگری نیز شناخته شود".

علامت تجاری وسیله ای است که به تاجر تولید کننده اجازه می دهد اجناس خود را از اجناس سایرین مشخص سازد.مطابق ماده 30 قانون ثبت علائم تجاری و اختراعات 7/8/1386:
علامت تجاری عبارت است از اسم یا عنوانی که معرف و مشخص کننده شخص حقیقی و حقوقی باشد. گرفتن کارت بازرگانی فوری مدت اعتبار علامت ثبت شده به موجب ماده 14 قانون ثبت علایم تجاری ده سال تعیین شده است و تمدید اعتبار آن برای دوره های بعدی بلامانع است . یعنی، صاحب علامت یا قائم مقام یا نماینده قانونی او،می تواند ثبت علامت را تا شش ماه پس از انقضای مدت اعتبار آن،هر ده سال یک بار تجدید نماید.در این صورت حق استعمال انحصاری ده سال،با صاحب علامت خواهد بود و به همین طریق،هر تجدید ثبت حق مزبور را برای ده سال دیگر تضمین می نماید.
ضمناَ چنانچه علامت ثبت شده برای مدت 3 سال از تاریخ ثبت بلااستفاده بماند هر شخص ذینفع می تواند ابطال آن را از دادگاه صالحه درخواست نماید.

• مدارک مورد نیاز جهت تمدید علامت تجاری،برند /مارک عبارتست از:

الف)اشخاص حقیقی
1-کپی شناسنامه و کارت ملی مالک علامت
2-نمونه علامت و تکمیل فرم اطلاعات مورد نیاز
3-مهر و امضاء وکالتنامه
ب)اشخاص حقوقی
1-کپی شناسنامه و کارت ملی صاحبان حق امضاء
2-کپی روزنامه رسمی شرکت و تمام تغییرات
3-نمونه علامت و تکمیل فرم اطلاعات
4-مهر و امضاء وکالتنامه
بموجب ماده 91 درخواست تمدید ثبت علامت باید حاوی نکات ذیل باشد:
1-شماره و تاریخ ثبت اظهارنامه و علامتی که تمدید آن مورد درخواست است.
2-طبقه یا طبقات کالاها و خدماتی که علامت برای تشخیص آن ها ثبت شده است.
3-اسم و آخرین نشانی کامل مالک علامت ثبت شده یا نماینده قانونی وی در صورتی که درخواست توسط نماینده به عمل آید.
تبصره 1-درخواست تمدید ثبت وقتی پذیرفته می شود که هزینه تمدید پرداخت شده باشد.
تبصره 2-در موقع تمدید ثبت مرجع ثبت مکلف است طبقه محصولات را مطابق با جدیدترین ویرایش طبقه بندی بین المللی در دفتر ثبت و گواهی نامه تمدید ثبت علامت را بر اساس آن تصحیح نماید.هزینه تغییر طبقات ناشی از اعمال ویرایش جدید طبقه بندی بین المللی و هزینه انتشار آگهی مربوط به روزنامه رسمی به عهده مالک علامت خواهد بود.
تبصره 3-مالک علامت می تواند ضمن درخواست تمدید درخواست جداگانه را برای تقلیل طبقه یا کالاها و خدماتی که علامت برای آن به ثبت رسیده است بدون پرداخت هزینه ثبت تغییر،تسلیم مرجع ثبت نماید.
تبصره 4-در صورت تغییر طبقات یا کالاها مندرجات این ماده با انجام تغییرات لازم به هزینه مالک علامت در روزنامه رسمی آگهی می شود.
تمدید ثبت علامت دنباله ثبت اصلی در دفتر ثبت می شود و گواهی نامه تمدید ثبت صادر و تسلیم مالک علامت یا نماینده قانونی وی می گردد.

حق اختراع عبارت است از حق انحصاری که مخترع برای مدت محدودی برای استفاده انحصاری از اختراع خود دارد تا تشویقی باشد برای مخترعین . گرفتن کارت بازرگانی فوری گواهینامه اختراع نیز سند این حق می باشد.برای استفاده از این حق بهره برداری انحصاری، اختراع باید مطابق مقررات به ثبت برسد.هر اختراعی 2 حق را برای مخترع به وجود می آورد: یکی حق اخلاقی که همیشه باقی می ماند و دیگری حق مادی آن که محدود است و در قانون ما بر حسب تقاضای مخترع 5 ، 10 ، 15 یا 20 سال است.
ماده 3 قانون ثبت علائم تجاری و اختراعات مصوب 7/ 8/ 1386 در مورد حق اختراع می گوید : " گواهینامه اختراع سندی است که اداره مالکیت صنعتی برای حمایت از اختراع صادر می کند و دارنده آن می تواند از حقوق انحصاری بهره مند شود."

• حقوق ناشی از گواهینامه ثبت اختراع :

وفق ماده 15 قانون ثبت اختراعات و علائم تجاری، حقوق ناشی از گواهینامه اختراع به ترتیب ذیل است :
الف- بهره برداری از اختراع ثبت شده در ایران توسط اشخاصی غیر از مالک اختراع، مشروط به موافقت مالک آن است.بهره برداری از اختراع ثبت شده به شرح آتی خواهد بود:
1.در صورتی که اختراع در خصوص فرآورده باشد :
اول- ساخت ، صادرات و واردات ، عرضه برای فروش، فروش و استفاده از فرآورده
دوم- ذخیره به قصد عرضه برای فروش یا استفاده از فرآورده
2-در صورتی که موضوع ثبت اختراع فرآیند باشد :
اول – استفاده از فرآیند
دوم- انجام هر یک از موارد مندرج در جزء ( 1) بند الف این ماده در خصوص کالاهایی که مستقیماَ از طریق این فرآیند به دست می آید.
ب- مالک می تواند با رعایت بند (ج) این ماده و ماده 17 علیه هر شخص که بدون اجازه او بهره برداری های مندرج در بند ( الف) را انجام دهد و به حق مخترع تعدی کند و یا عملی انجام دهد که ممکن است منجر به تعدی به حق مخترع شود، به دادگاه شکایت کند.
ج- حقوق ناشی از گواهینامه اختراع شامل موارد ذیل نمی شود :
1.بهره برداری از کالاهایی که توسط مالک اختراع یا با توافق او در بازار ایران عرضه می شود.
2- استفاده از وسایل موضوع اختراع در هواپیما‌ها، وسائط نقلیه زمینی یا کشتی‌های سایر کشور‌ها که به طور موقت یا تصادفاً وارد حریم هوایی‌، مرزهای زمینی یا آبهای کشور می‌شود.
3- بهره‌برداریهایی که فقط با اهداف آزمایشی درباره اختراع ثبت شده انجام می‌شود.
4- بهره‌برداری توسط هر شخصی که با حسن نیت قبل از تقاضای ثبت اختراع یا درمواقعی که حق تقدم تقاضا شده است‌، قبل از تاریخ تقاضای حق تقدم‌‌ همان اختراع‌، از اختراع استفاده می‌کرده یا اقدامات جدی و مؤثری جهت آماده شدن برای استفاده از آن در ایران به عمل می‌آورده است‌.
‎‎‎د - حقوق استفاده کننده قبلی که در جزء (۴) بند (ج‌) این ماده قید شده است‌، تنها به همراه شرکت یا کسب و کار یا به همراه بخشی که در آن از اختراع استفاده می‌شده یا مقدمات استفاده از آن فراهم گردیده‌، قابل انتقال یا واگذاری است‌.
چگونگی ذکر نام مخترع در گواهینامه اختراع و نحوه تعلق حق اختراع ثبت شده به شرح زیر است :‌
‎‎‎الف - حقوق اختراع ثبت شده منحصراً به مخترع تعلق دارد
ب- اگر افرادی به صورت مشترک اختراعی کرده باشند، حقوق ناشی از اختراع مشترکاَ به آنان تعلق می گیرد.
ج - هر گاه دو یا چند نفر ، مستقل از دیگری اختراع واحدی کرده باشند شخصی که اظهارنامه اختراع خود را زودتر تسلیم کرده و یا در صورت ادعای حق تقدم هر کدام بتوانند اثبات کنند که در تاریخ مقدم اظهارنامه خود را به صورت معتبر تسلیم کرده اند، مشروط بر این که اظهارنامه مذکور مسترد یا رد نگردیده یا مسکوت گذاشته نشده باشد ، حق ثبت اختراع را خواهند داشت.
د- حقوق ناشی از اختراع ثبت شده قابل انتقال است و در صورت فوت صاحب حق، به ورثه او منتقل می شود.
ه – در صورتی که اختراع ناشی از استخدام یا قرارداد باشد ، حقوق مادی آن متعلق به کارفرما خواهد بود ، مگر آن که خلاف آن در قرارداد شرط شده باشد.
و – نام مخترع در گواهینامه اختراع قید می شود مگر این که کتباَ از اداره مالکیت صنعتی درخواست کند که نامش ذکر نشود هر گونه اظهار یا تعهد مخترع مبنی بر این که نام شخص دیگری به عنوان مخترع قید گردد، فاقد اثر قانونی است.
اعتبار گواهینامه اختراع، پس از بیست سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه منقضی می شود.به منظور حفظ اعتبار گواهینامه یا اظهارنامه اختراع، پس از گذشت یک سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه و قبل از شروع هر سال، مبلغی که در آیین نامه این قانون تعیین می شود، توسط متقاضی به اداره مالکیت صنعتی پرداخت می گردد.
تاخیر در پرداخت، حداکثر تا شش ماه در صورت پرداخت جریمه مجاز است.
در صورتی که هزینه سالانه پرداخت نشود، اظهارنامه مربوط مسترد شده تلقی و یا گواهینامه اختراع فاقد اعتبار می شود.

بیمه قراردادی است که به موجب آن شرکت بیمه ( بیمه گر ) تعهد می کند در برابر مقدار پولی که فرد یا شرکت دیگری ( بیمه گذار ) به او پرداخت می کند ، ثبت شرکتها زیان وارد شده به بیمه گذار را در پی رویدادی ناخواسته جبران کند.پولی را که بیمه گذار به بیمه گر می پردازد حق بیمه و آنچه را که بیمه می شود ، موضوع بیمه می نامند.

• انواع بیمه

1.بیمه اشیاء : بیمه باربری ، بیمه آتش سوزی ، بیمه دزدی ، بیمه بدنه اتومبیل و ...
2.بیمه اشخاص: بیمه عمر ، بیمه از کار افتادگی ، بیمه بازنشستگی ، بیمه درمانی ، بیمه حوادث و ...
3.بیمه مسئولیت : بیمه مسئولیت مدنی دارندگان وسائط نقلیه ، بیمه مسئولیت حرفه ای پزشکان

• بیمه در ایران

در سال 1308 هجری قمری که ناصرالدین شاه قاجار بر کشور حکومت می کرد امتیاز موسسه ای به نام اداره حمل و نقل و سازمان بیمه در سراسر ایران به فردی از اهالی روسیه به نام "لازارپولیا کوف" واگذار گردید.بعداَ شرکت های دیگر خارجی در ایران اقدام به تاسیس شرکت بیمه کردند مانند شرکت آلیانس،یورکشایر،رویال و ... که به دلیل نبودن شرکت بیمه ایرانی بازرگانان و تجار و موسسات ناچاراَ برای خدمات بیمه ای مورد نیاز خود به این شرکت ها مراجعه می کردند.
در سال 1314 اولین شرکت بیمه ایرانی به نام شرکت سهامی بیمه ایران با سرمایه 20 میلیون ریال تاسیس گردید که مورد استقبال مردم قرار گرفت.در 7 اردیبهشت 1316 اولین قانون بیمه مشتمل بر 36 ماده به تصویب رسید که هنوز هم معتبر است.در سال 1350 بیمه مرکزی ایران تاسیس گردید که به موجب ماده یک قانون تشکیل خود،وظیفه تنظیم و تعمیم و هدایت امر بیمه درایران و حمایت بیمه گزاران و صاحبان حقوق آن ها و همچنین اعمال نظارت به فعالیت های موسسات بیمه در ایران را عهده دار است.
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی،کلیه شرکت های بیمه خصوصی در ایران ملی شدند و از سال 1367 انجام عملیات بیمه به موجب قانون اداره امور شرکت های بیمه مصوب 13/9/1367 در انحصار چهار شرکت بیمه یعنی بیمه ایران،بیمه البرز،بیمه آسیا و بیمه دانا قرار گرفت.

• فرانشیز

فرانشیز به مبلغی از خسارت گفته می شود که به عهده بیمه گذار قرار می گیرد و بیمه گر تا آن مبلغ تعهدی ندارد.مثلاَ اگر فرانشیز بیمه خدمات درمانی 20 درصد تعیین شود ، بیمه گزار باید 20 درصد هزینه های درمان را شخصاَ پرداخت نماید.یا اگر فرانشیز خسارت اتومبیلی 14000 تومان تعیین شود ، شرکت بیمه تا مبلغ خسارت فوق مسئولیتی ندارد و اگر مبلغ خسارت بیشتر از این رقم گردد، شرکت بیمه مازاد مبلغ خسارت را تا فرانشیز خواهد پرداخت.

• شرایط تاسیس شرکت های خدمات بیمه ای

وفق ماده ی 7 آیین نامه 75، ثبت نمایندگی حقوقی و هر گونه تغییرات بعدی از جمله تغییر در مفاد اساسنامه ، میزان سرمایه ، ترکیب سهامداران ، مدیر عامل و اعضای هیات مدیره آن ، موکول به رعایت مقررات این آیین نامه ، اعلام شرکت بیمه طرف قرارداد و موافقت بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران خواهد بود.به موجب آیین نامه شرایط تاسیس شرکت های خدمات بیمه ای عبارت است از:
1.تشکیل و ثبت در قالب شرکت های سهامی خاص یا شرکت تعاونی متعارف
2.تهیه اساسنامه طبق نمونه ابلاغی بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران
3.موضوع فعالیت نماینده حقوقی به طورانحصاری نمایندگی بیمه باشد.
4.تعداد اعضای هیات مدیره حداقل 3 نفر باشد.
5.داشتن حداقل یک میلیارد ریال سرمایه اولیه
6.ارائه گواهی نامه بانک حاکی از تادیه نقدی سرمایه ، حداقل به مقدار 50 درصد کل سرمایه نماینده حقوقی
7.ارائه صورت کامل اسامی سهامداران ، مدیران و میزان سهام هر یک از آن ها
8.ارائه گواهی عدم سوء پیشینه کیفری مطابق بند ث ماده 5 آیین نامه 75
9.مدیر عامل و حداقل یک عضو بیمه ای هیات مدیره باید واجد شرایط مندرج در ماده 5 این آیین نامه باشد.
10.ارائه صورت جلسات مجمع عمومی موسس و هیات مدیره
11.ارائه اظهارنامه ثبت نمایندگی حقوقی و تادیه به نام آن
تبصره 1- سهامداران نمایندگی حقوقی باید صرفاَ اشخاص حقیقی باشند و مکلفند مبلغ تعهدی سرمایه خود را حداکثر ظرف مدت 2 سال تادیه نمایند.
تبصره 2- مشارکت اشخاص حقوقی در سهام نمایندگی حقوقی بیمه ، پس از تایید بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران و موسسات وابسته به آن ها ( اعم از رسمی ، پیمانی ، قراردادی و ساعتی ) ، کارگزاران ( دلالان رسمی ) بیمه ، نمایندگان بیمه و ارزیابان خسارت بیمه ای و کارکنان هر یک از آن ها نمی توانند در نمایندگی حقوقی بیمه سمت و یا سهم داشته باشند.
سایر شرایط مربوط :
شخص حقیقی متقاضی اخذ پروانه نمایندگی بیمه واجد شرایط ذیل باشد:
الف) تابعیت دولت جمهوری اسلامی ایران
ب ) اعتقاد به اسلام با یکی دیگر از ادیان رسمی کشور
پ)عدم اعتیاد به مواد مخدر
ت)عدم حجر
ث) نداشتن سوء پیشینه کیفری و همچنین نداشتن سابقه محکومیت به جرایم نامبرده در ماده 64 قانون تاسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری
ج) داشتن گواهی پایان خدمت وظیفه عمومی یا معافیت دائم ( برای آقایان)
چ) داشتن حداقل مدرک کارشناسی در رشته بیمه ( و یا سایر رشته ها با گرایش بیمه ) بدون نیاز به داشتن سابقه کار بیمه ای ، یا حداقل مدرک کارشناسی در رشته های مرتبط ( شامل اقتصاد ، امور مالی ، حسابداری ،آمار ، مدیریت و حقوق ) با یک سال سابقه کار بیمه ای فنی و تخصصی یا حداقل مدرک کارشناسی در سایر رشته ها با دو سال سابقه کار بیمه ای فنی و تخصصی ، یا حداقل مدرک دیپلم با سه سال سابقه کار بیمه ای فنی و تخصصی
تبصره 1-متقاضیان فاقد سابقه کار ، باید دوره آموزشی مربوط را حداقل به مدت 120 ساعت طبق دستورالعمل ابلاغی بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران در شرکت بیمه و با موسسات آموزشی مورد تایید بیمه مرکزی ج.ا.ایران گذرانده و گواهی نامه قبولی را ارایه نمایند.
تبصره 2-اعطای پروانه نمایندگی به متقاضیان دارای مدرک تحصیلی دیپلم و یا فوق دیپلم منوط به موافقت کتبی مدیر عامل شرکت بیمه ذیربط خواهد بود.
ح) موفقیت در آزمون نمایندگی بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران
موفقیت در آزمون نمایندگی بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران
تبصره- بیمه مرکزی می تواند برگزاری آزمون نمایندگی بیمه را به شرکت های بیمه یا موسسات آموزشی ذیصلاح یا پژوهشکده بیمه تفویض نماید.
خ) گذراندن دوره کارآموزی به مدت 15 روز اداری در شرکت بیمه مربوطه برای کلیه متقاضیان نمایندگی بیمه.

• چند نکته:

_نماینده حقوقی موظف است ترازنامه و حساب سود و زیان خود را طبق فرم نمونه ای که بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران تهیه و به شرکت های بیمه ابلاغ می نماید ، تنظیم کند و پس از تصویب در مجمع عمومی سهامداران خود ، نسخه ای از آن را برای بررسی و تایید به شرکت بیمه طرف قرارداد ارسال نماید.( ماده 8 آیین نامه 75 )
_نماینده حقوقی موظف است در هر سال مالی حداقل 10 درصد از سود سالانه خود را تا سقف سرمایه به عنوان اندوخته سرمایه ای در حساب های خود منظور نماید.( تبصره 2 ماده 8 آیین نامه )
_شرکت بیمه می تواند بر اساس ضوابط ابلاغی بیمه مرکزی ج.ا.ایران به نمایندگی حقوقی خود اجازه تاسیس شعبه بدهد مشروط بر آنکه مسئول شعبه شرایط نماینده حقیقی باشد.( ماده 10)

عنصر کلیدی معرف یک کالا و یا خدمات، برند آن است که می تواند منحصر به فرد باشد. ثبت شرکتها هر چقدر علامت تجاری مبتکرانه و خلاقانه تر باشد خریدار را بیشتر به خود جذب می کند. یکی از قدیمی ترین تعاریف علائم تجاری توسط انجمن بازاریابی آمریکا (AMA) در سال 1960 ارائه گردیده است. این تعریف بر اهمیت برند و علامت های به کار رفته در یک مارک تجاری به عنوان مبنایی برای تمیز آن برند تجاری از برند های دیگر تاکید می کند. بنا بر تعریف انجمن بازاریابی آمریکا علامت تجاری عبارت است از: یک اسم، علامت، نماد یا طرح، یا ترکیبی از آن ها به منظور شناسایی کالاها و خدمات ارائه شده توسط یک فروشنده یا گروهی از فروشندگان و تمیز دادن آن ها از محصولات رقبا.

• صفات مشخصه برند

صفات مشخصه برند تجاری، دارا بودن اصالت و تازگی است و این دو حاصل نمی شود مگر با ابتکار. با این حال استعمال یک علامت تجاری برای کالاهای غیر مشابه اشکال ندارد. چنانکه محصولات متعدد یک بازرگان می تواند دارای یک علامت باشد و دیگری نمی تواند در کالای مشابه علامت ثبت شده وی را بکار برد.
اصالت به این معنی است که اختصاصی باشد و علامت استعمال شده از طرف دیگری در کالای مشابه نباشد.
تازگی عبارت از این است که علامت ثبت شده به جهت تغییرات حاصله در آن از علامت سابق کاملاَ مشخص و متمایز باشد.

• طبقه بندی علامت تجاری

1.صنایع و محصولات شیمیایی
2.فلزات و مصنوعات فلزی
3.دستگاه و لوازم آلات فنی و علمی و صنعتی
4.مصنوعات و اشیاء ساخته شده از مواد مختلف
5.مصنوعات نساجی
6.اسباب بازی و لوازم ورزش
7.مواد غذایی و محصولات کشاورزی
8.سایر موارد

• علائم غیر قابل ثبت

مطابق ماده 5 قانون ثبت علائم و اختراعات مصوب 1310 ، علائم ذیل قابل ثبت نیستند.
1.علائم دولتی، مملکتی و رسمی (مانند آرم جمهوری اسلامی ایران، هلال احمر و ...)
2.علائم منافی نظم یا عفت عمومی
3.علائمی که عنوان یا اسم عمومی و مورد استفاده همگانی باشد مثل عنوان پارچه، ماشین و ...
4-علائمی که قبلاَ به ثبت رسیده باشند. (به منظور حصول اطمینان از عدم ثبت برند پیشنهادی خود می توانید به پایگاه اطلاعاتی روزنامه رسمی کشور مراجعه نمایید ).
5.کلمات یا عباراتی که به نوعی انتساب به سازمان ها یا مقامات رسمی ایران را تداعی یا القا نماید ، از قبیل کلماتی چون انقلابی یا دولتی و نظایر آن ها

• ثبت اجباری علامت

ثبت علامت تجاری مطابق قانون و آیین نامه آن اجباری نیست.یعنی اگر کسی علامت برای کالای خود انتخاب کرد و استعمال نمود و آن را به ثبت نرسانید وی را الزام نمی کنند.
ولی در تبصره ماده یک قانون ثبت علائم و اختراعات مواردی را که دولت داشتن و ثبت علامت تجاری را اجباری و از قاعده فوق مستثنی دانسته اعلام کرده و در اجرای این تبصره تصویبنامه مورخه 3/2/28 هیات وزیران ثبت علائم کالای زیر را اجباری کرده است :
1-دارو های اختصاصی ( اسپسیالیته ) مورد استعمال طبی یا بیطاری
2-مواد غذایی که در لفاف و ظرف مخصوص باشند.
3-مشروبات و آب های گازدار
4- لوازم آرایش که برای استعمال مستقیم بر روی پوست انسان به کار می رود.

• مدارک مورد نیاز برای تقاضای ثبت برند به شرح ذیل می باشد:

1.مدارک هویت اشخاص حقیقی(کپی شناسنامه،کپی کارت ملی)
2.مدارک هویت اشخاص حقوقی (آگهی تاسیس و هر گونه تغییرات)
3.اگر برند لاتین باشد یا ریشه عربی داشته باشد باید کارت بازرگانی داشته باشید.
4.نمونه علامت (باید یک نمونه را آپلود کرده و همزمان با پر کردن اظهارنامه و چند نمونه گرافیکی از علامت را همراه با دیگر مدارک تقدیم نمایید.)
5.باید مدارکی را که نشان دهنده ی فعالیت شما در حوزه معینی همچون آموزشی،پزشکی و ...باشد را که می خواهید علامت مربوط به آن را ثبت کنید ارایه دهید.
6.چنانچه می خواهید در صورت نیاز از حق تقدم استفاده کنید باید مدارک مربوط به آن را همزمان که اظهارنامه را تسلیم می کنید تسلیم نمایید.
7.کپی جواز تاسیس بهره برداری، پروانه ساخت و یا هر گونه مجوز فعالیت(برای اشخاص حقوقی)
8.مهر شرکت
9.اگر متقاضی ثبت برند، خارجی می باشد باید معادل ارزی هزینه های ثبتی را بپردازد.
10.هزینه اظهارنامه اشخاص حقیقی و حقوقی مطابق جدول تعیین شده می باشد.
11.مدارک مربوط به نماینده یا وکیل که دارای حق امضا باشند (چنانچه برای انجام امور از وکیل استفاده می نمایید).

• مراحل ثبت علائم تجاری

ابتدا به پایگاه اینترنتی مالکیت صنعتی (قسمت ثبت علائم تجاری) مراجعه نمایید و اظهارنامه ثبت برند را در سامانه تکمیل کنید. در این پایگاه اینترنتی، یک لینک ثبت نام وجود دارد که باید بر روی آن کلیک کنید. سپس وارد اولین مرحله ثبت نام شده و مراحل ثبت نام را به ترتیب ذیل گام به گام طی نمایید.
-انتخاب نوع اظهارنامه
- پر کردن مشخصات مالک (اطلاعات شخص حقیقی یا حقوقی را وارد کنید و چنانچه فرد از وکیل یا نماینده قانونی استفاده می کند مشخصات او را درج نمایید)
- بارگذاری مدارک ذکر شده ( مدارک مورد نیاز را باید برای ثبت اینترنتی برند اسکن کرد)
- بررسی دوباره و تایید اطلاعات و مدارک
- پرداخت هزینه ثبتی از طریق اینترنت
- دریافت شماره اظهارنامه و رمز از طریق تلفن (بعد از اتمام مراحل ثبت نام و تکمیل آن، سیستم نام کاربری، کلمه عبور و کد رهگیری را به شخص می دهد).
سپس نوبت به امضای نسخه تایید شده می رسد که فرد باید یکی از نسخه ها را با مدارکی که قبلا برابر با اصل شده اند، همراه با فیش به آدرس مرکز ارسال نماید.

بعد از تکمیل اظهارنامه ثبت برند و ارائه مدارک، کارشناس مربوطه رسیدگی نهایی کرده و نتیجه را اعلام می نماید. نتیجه ممکن است ثبت برند و یا رد آن باشد. چنانچه ایرادی وجود نداشته باشد بعد از انجام رسیدگی و تایید ثبت علامت تجاری، مراتب ثبت و واریز مبلغ نهایی به متقاضی اطلاع داده می شود. سپس از طریق سایت در روزنامه رسمی قوه قضاییه اعلام می شود و بعد از طی یک ماه وارد پرونده در سایت اداره مالکیت صنعتی می گردد.

لازم به ذکر است بعد از تهیه ی مدارک و ثبت در سامانه، باید درخواست خود را از طریق سایت سازمان ثبت اسناد و املاک کشور پی گیری کرد. علاوه بر سامانه، فرایند پیگیری و تکمیل در سامانه از طریق پیامک و ایمیل نیز انجام می شود. لذا باید آدرس ایمیل و شماره همراه معتبر باشد و متعلق به رابط پیگیری باشد تا متقاضی در پیگیری اداری با مشکل روبرو نگردد.

بعد از انتشار آگهی ثبت برند ممکن است شخص ذینفعی اعتراضی داشته باشد. در این صورت اداره مالکیت صنعتی رونوشت اعتراض نامه را برای شخص متقاضی می فرستد و به او مهلت می دهد تا از خود دفاع کند. فرد متقاضی نیز با ارائه استدلالات خود، اعتراض نامه را به اداره می فرستد. اگر متقاضی یادداشت متقابل را بفرستد اداره رونوشت را در اختیار فرد ذینفع قرار داده و سپس تصمیم می گیرد که علامت تجاری را رد کند یا ثبت نماید.

• مقررات جزایی

به دعاوی حقوقی و جزایی مربوط به علائم تجاری در محاکم تهران رسیدگی می گردد.( ماده 46 قانون ثبت علائم و اختراعات).

براساس قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) مصوب سال 1362 برای اشخاصی که علائم ثبت شده دیگران را جعل کنند و یا با علم به مجعول بودن آن ها استفاده نمایند و یا با تغییراتی جزیی در آن ها به نحوی که فریب دیگران را فراهم می آورد به کار گیرند، به مجازات شلاق تا 74 ضربه محکوم خواهند شد.

همچنین به موجب ماده 123 هر کس محصولی را که دارای علامت مجعول یا تقلیدی بوده یا دارای علامتی می باشد که من غیر حق استفاده شده است از کشور صادر یا به آن وارد نماید ، به حبس از سه ماه تا سه سال محکوم می شود. ضمناً به موجب ماده 124 اشخاص ذیل به حبس تا شش ماه محکوم خواهند شد:

1.کسانی که علامت تجاری اجباری را در روی محصولی که اجباراَ باید دارای آن علامت باشد استعمال نکنند.

2.کسانی که عالماَ محصولی را به معرض فروش گذاشته یا بفروشند که دارای علامتی نباشد که برای آن محصول اجباری است.

شرکت های تجاری، اجتماع دو یا چند شخص حقیقی یا حقوقی به منظور انجام عملیات تجاری و کسب سود را گویند.
شرکت هایی که هدف از تاسیس آن ها تجارت نیست و اعمال تجاری انجام نمی دهند،شرکت های حقوقی یا مدنی نامیده می شوند.
استفاده از پدیده شرکت تجاری به بازدهی فعالیت اقتصادی حدت بیشتری می دهد و هزینه پلمپ دفاتر متضمن مزایایی است که فعالیت فردی در بر ندارد، مزایایی چون فراهم شدن سرمایه بیشتر و تجمع تخصص هایی گوناگون برای دستیابی به هدفی واحد و به ویژه محدودیت مسئولیت فعالان تجاری.وقتی عده ای می خواهند فعالیت های خود را در قالب شرکت های تجاری انجام دهند بایستی:
اولاَ: با انواع شرکت ها و مزایا و معایب آن ها آشنایی داشته باشند.
ثانیاَ: با اطلاع از وظایف و اختیارات و نحوه انتخاب مدیران شرکت و تشریفات خاص قانونی،جهت به ثبت رساندن شرکت های مزبور اقدام کنند؛ در غیر این صورت با مشکلات متعددی روبرو خواهند شد.

مدارک تهیه شده را می توانید حضوراَ به وکیل ثبت شرکت فکر برتر تحویل دهید و یا از طریق پست ارسال فرمایید.
از جمله مهم ترین اقدامات قبل از ثبت به قرار ذیل است :

• تعیین نام شرکت

همان طور که شخص حقیقی دارای نام و فامیل و مشخصات سجلی است و توسط سازمان ثبت احوال ( وزارت کشور ) ثبت و در شناسنامه و کارت ملی منعکس می شود ، شخص حقوقی نیز با انتخاب نام شرکت و علامت تجاری و ثبت مراتب در اداره ثبت شرکت ها در سازمان ثبت اسناد و املاک کشور ( قوه قضاییه ) می بایست هویت خود را رسمیت بخشد و متعاقباَ از امتیاز و مزایای آن استفاده نماید. متقاضی تعیین نام باید احدی از سهامداران یا موسسین یا وکیل رسمی دادگستری (با ارائه وکالتنامه) باشد.
برای این منظور، با لحاظ شرایط قانونی پنج نام برای شرکت خود انتخاب نمایید و به ترتیب اولویت در پایگاه اینترنتی اداره کل ثبت شرکت ها به نشانی irsherkat.ssaa.ir وارد کنید تا از بین آن ها یکی مورد تایید قرار گیرد.( در رابطه با نحوه ی انتخاب نام شرکت ، لطفاَ رجوع کنید به مقاله ی راهنمای انتخاب نام شرکت )
لازم به ذکر است، اشخاص حقوقی که ثبت نام پیشنهادی آن ها مستلزم اخذ مجوز از مراجع ذیصلاح است باید پیش از ارایه تقاضای ثبت تاسیس به مرجع ثبت شرکت ها،به طریق مقتضی نسبت به اخذ مجوز اقدام و به ضمیمه مدارک تسلیم نمایند.

• فراهم نمودن مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت

بر اساس ماده 196 ق.ت اسناد و نوشتجاتی که برای ثبت شرکت لازم است و در نظامنامه وزارت عدلیه معین شده است به شرح ذیل می باشد:
1-شرکت نامه حاوی مشخصات شرکت
2-اساسنامه
3-صورت جلسه مجمع عمومی
4-صورت جلسه انتخاب مدیران و قبولی آن ها
5-رسید سرمایه

• اخذ مجوزهای ثبتی شرکت

در رابطه با موضوعاتی که نیاز به اخذ مجوز دارند و همچنین موضوعاتی که برای ثبت شرکت نیاز به اخذ مجوز ندارند، لطفاَ رجوع کنید به مقالات "موضوعات نیازمند اخذ مجوز در ثبت شرکت " و " موضوعاتی که برای ثبت شرکت نیاز به نیاز به اخذ مجوز ندارند".
ما در این مقالات به طور کامل و واضح ، راجع به موضوعات نیازمند به اخذ مجوز در ثبت و بالعکس پرداخته ایم.

هر شرکتی برای اینکه رسمیت یابد و شخصیت حقوقی پیدا نماید باید به ثبت برسد، بنابراین ثبت شرکت ها الزامی است و دولت می بایست حدالمقدور در تشکیل آن ها نظارت نماید تا وسیله ای برای سواستفاده نباشد.
هزینه پلمپ دفاتر سوالی که ممکن است مطرح شود اینست که به موجب کدام یک از این قوانین الزامی بودن آن ها تصریح شده است و دلایل ثبت شرکت چیست؟
در این خصوص چهار قانون به شرح ذیل وجود دارد:
1- ماده 195 قانون تجارت که می گوید: " ثبت کلیه شرکت های مذکور در این قانون الزامی و تابع جمیع مقررات قانون ثبت شرکت ها است" .
2- برابر قانون ثبت اسناد، ثبت شرکتنامه ها اجباری می باشد.
3- بموجب تبصره 1 ماده 5 قانون اصلاح قانون نظام صنفی مصوب 31/2/1368 ثبت شرکت ها الزامی می باشد.
4- نظامنامه قانون تجارت وزارت عدلیه مصوب 1311 ثبت شرکت های تجارتی را الزامی نموده است.
بنابراین با توجه به مواد مذکور هر گاه یکی از شرکت های تجاری مراحل مربوط به ثبت را طی ننمایند و به ثبت نرسد رسمیت نداشته و بلکه بر خلاف قانون بوده و مراجع ذیصلاح می توانند از انجام فعالیت های آن جلوگیری نمایند.

- استعلام شماره ثبت شرکت

- جستجوی شرکت های ثبت شده

قدر مسلم آن است که برای فراهم شدن فضایی مطلوب و مساعد، رسیدگی به چگونگی تشکیل شرکت ها امری ضروری و غیر قابل اجتناب است. ثبت نمودن شرکت خود نوعی رسیدگی است که متصدیان امر انجام می دهند تا معلوم شود آیا برای بوجود آوردن این شخصیت حقوقی دقت های لازمه شده و مقررات رعایت گردیده یا خیر.
مضاف بر این ، فعالیت تحت عنوان شرکت ثبت شده فواید گوناگونی دارد که هر کس می بایست با توجه به شرایط و اهداف خود آن ها را بررسی نموده و نسبت به فعالیت به صورت حقیقی ( شخصی ) یا حقوقی ( با ثبت شرکت ) تصمیم گیری نماید.
فواید ثبت شرکت :

• جلب اطمینان اشخاص طرف همکاری به طریق شفاف سازی اطلاعات

ثبت شرکت از لحاظ معامله کنندگان با شرکت نیز در درجه ای از اهمیت است که بدون مراجعه به آن اغلب نمی توانند معامله کنند. زیرا کسی که قرارداد مهمی با شرکت منعقد می نماید یا معامله ی مهمی انجام می دهد باید بداند که سرمایه ی شرکت تا چه اندازه است و اختیار مدیران شرکت تا چه حدود بوده و بالاخره قدرت و توانایی این شخصیت حقوقی به چه میزان است.مواد مهم و لازم هر شرکت در جراید کثیرالانتشار آگهی می شود تا همه از آن مستحضر باشند، علاوه بر آن،به نحوی که در اغلب ممالک معمول است هر شخص خارجی ولو این که ظاهراَ ذینفع نباشد می تواند به پرونده ای که برای ثبت شرکت تشکیل شده مراجعه و از محتویات آن اطلاع حاصل کند.در کشور ما این قسمت ضمن آیین نامه ی مصوبه ی خرداد 1310 و مقررات 10 اسفند 1327 وزارت دادگستری مقرر گردیده «مراجعه به دفاتر ثبت شرکت ها اعم از ایرانی و خارجی برای عموم آزاد و هر ذینفعی می تواند از مندرجات آن سواد مصدق تحصیل کند»

• تقسیم مسئولیت ما بین شرکا

در شرکت تمامی افراد در مقابل هر نوع ضرر و زیانی مسئول هستند.لذا افراد در مقایسه با شخص تمایل بیشتری نسبت به تعامل و همکاری دارند. از سویی دیگر ، به دلیل تقسیم مسئولیت ما بین شرکا ، اعضا نیز تمایل دارند تا در قالب شرکت فعالیت کنند تا به صورت فردی .

• امکان شرکت در مناقصه و مزایده و قراردادهای دولتی

امکان شرکت در مناقصه و مزایده و قراردادهای دولتی تنها برای اشخاص حقوقی امکان پذیر است و شخص حقیقی نمی تواند به صورت تکی و بدون داشتن شرکت ثبت شده در مناقصات و مزایدات دولتی ثبت نام کند.

• اخذ و اعطاء نمایندگی رسمی

اخذ نمایندگی از سایر شرکت ها منوط به ثبت شرکت است.برندهای معتبر داخلی و خارجی به لحاظ اجتناب از بروز مشکلات مالی و حقوقی، اغلب با شرکت های ثبت شده که دارای اعتبار قانونی هستند قرارداد همکاری امضا می کنند.

• دریافت مجوز ها ، امتیازات و اعتبارات از سازمان ها و نهادها ( وام )

بسیاری از امتیازات و اعتبارات ، در اغلب موارد تنها به شرکت ها اعطا می شود و اشخاص حقیقی از دریافت چنین مزایایی بی بهره هستند.

• اعتبار قراردادهای تنظیم شده بین شرکا

هر گاه شرکت به ثبت برسد، قراردادهای منعقده بین شرکا رسمی بوده و بعد ها هیچ یک نمی توانند مانند اسناد غیر رسمی از وجود شرکت نامه و اساسنامه و سایر تصمیماتی که به ثبت می رسد اظهار بی اطلاعی نموده و یا به ایراداتی که درباره ی اسناد غیر رسمی ممکن است وارد نمود استناد نمایند.

مطابق ماده 94 قانون تجارت شرکت با مسوولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل شده و هر یک از شرکا بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسوول قروض و تعهدات شرکت می باشد. هزینه پلمپ دفاتر از این تعریف بر می آید که سرمایه به سهم الشرکه تقسیم شده نه سهام و مسوولیت هر شریک در مقابل دیون و قروض شرکت در حدود سهم الشرکه اوست و سهم الشرکه آزادانه قابل نقل و انتقال نیست.
برای تشکیل شرکت با مسوولیت محدود یک سری شرایط ماهوی و شکلی مورد نیاز است.

شرایط ماهوی عبارت است از قصد، رضایت و اهلیت شرکا ؛ تعیین موضوع شرکت و میزان سرمایه ؛ انتخاب نام شرکت و مدت آن؛ و از جمله شرایط شکلی می توان به شرکتنامه و نشر آگهی اشاره کرد.در ذیل به توضیح هر یک از این موارد می پردازیم.لازم به یادآوری است در صورت نیاز به هر گونه مشاوره ، می توانید با همکاران ما در ثبت شرکت فکر برتر تماس حاصل نمایید.
الف- شرایط ماهوی

• رضایت و اهلیت

در قرارداد تشکیل شرکت با مسئولیت محدود که بین شرکا امضا می شود ، مانند شرکت های دیگر ، رضایت شرکاء باید بدون عیوب مانند اشتباه ، اکراه یا تدلیس باشد ، به عبارت دیگر هر شرکت باید با اراده آزاد خود قرارداد شرکت یا شرکتنامه را امضا کند.در پاسخ به این سوال که آیا محجورین می توانند شریک شرکت شوند باید گفت برابر ماده (1212 ق. م) اعمال و اقوال صغیر تا حدی که مربوط به اموال و حقوق مالی او باشد ، باطل و بلااثر است.به این ترتیب ضغیری که به سن بلوغ نرسیده است نمی تواند هیچ گونه اعمال حقوقی انجام دهد ، اما مطابق قسمت دوم ماده (1212 ق.م ) و ماده 85 و 86 قانون امور حسبی ، صغیر ممیز می تواند اموال و منافعی را که به سعی خود او حاصل شده با اذن ولی یا قیم اداره نماید و در صورتی که ولی یا قیم او مقتضی بداند به نامبرده اجازه اشتغال به کار یا پیشه داده می شود.به این ترتیب نامبرده می تواند شریک شرکت با مسئولیت محدود شود ، اما سایر محجورین فقط می توانند به وسیله نماینده قانونی خود شریک شرکت شوند.

• موضوع شرکت و میزان سرمایه

به هنگام تشکیل شرکت با مسئولیت محدود شرکاء که مکلف به تنظیم شرکتنامه و امضاء آن می باشند ، موضوع شرکت را در آن قید و این موضوع مطابق ماده (190 ق.م ) تعهد نباید بنا به تجویز ماده (348 ق. م ) امر ممنوعی باشد.
با این وجود اینکه در قانون تجارت ایران برای سرمایه شرکت با مسئولیت محدود حداقل سرمایه ای پیش بینی نشده ، ولی با این حال شرکت با مسئولیت محدود زمانی تشکیل می شود که کلیه سرمایه نقدی آن تادیه و سهم الشرکه غیر نقدی نیز تقویم و تسلیم شده باشد.

• تعداد شرکا و سهم الشرکه

مطابق ماده (94 ق. ت ) حداقل شرکاء شرکت با مسئولیت محدود 2 نفر تعیین گردیده ولی قانونگذار حداکثر شرکاء را پیش بینی ننموده است .

• نام شرکت و مدت آن

در نام شرکت باید عبارت " با مسئولیت محدود " قید شود ، والا شرکت با مسئولیت محدود در مقابل اشخاص ، شرکت تضامنی محسوب شده و تابع مقررات آن خواهد بود .ضمناَ نام شرکت نباید متضمن هیچیک از شرکاء باشد ، حال اگر شریک نام خود را به دنبال اسم شرکت قید نماید ، در مقابل اشخاص ثالث در حکم شریک ضامن در شرکت تضامنی خواهد بود.در مورد مدت شرکت در قانون تجارت ایران ذکری به عمل نیامده و معمولاَ شرکاء به هنگام تشکیل شرکت ، مدت آن را نامحدود قید می کنند.
ب- شرایط شکلی

• لزوم تنظیم شرکتنامه و نشر آگهی آن

در رابطه با لزوم تنظیم شرکت نامه و نشر آگهی می توان گفت:
اگر شرکتی دارای شرکت نامه نباشد اساس آن به عمل نیامده و عقد آن بسته نشده و بدون آن باطل است، در قانون تجارت صراحتاَ به لزوم تنظیم شرکت نامه اشاره نشده اما از بررسی مواد 97 قانون تجارت و 100 قانون تجارت آن می توان به ضرورت شرکت نامه پی برد.
به موجب ماده 197 قانون تجارت نشر خلاصه شرکت نامه ضروری می باشد و ضمانت اجرای آن مطابق ماده 198 قانون تجارت جواز ابطال عملیات شرکت می باشد.هرچند به موجب ماده 96 قانون تجارت شرکت با مسوولیت محدود به محض تقویم و تسلیم آورده ها تشکیل می گردد.

• وضعیت قراردادهای تنظیمی به حساب شرکت قبل از تشکیل آن

طبق اصل تفکیک و تنجیز شخصیت حقوقی شرکت از شرکاء و سهامداران ، تا زمانی که شرکت تشکیل نشده و دارای شخصیت حقوقی نگشته است ، نمی تواند با اشخاص ثالث قرارداد تنظیم نموده و دارای حقوق و تعهدات گردد.
اگر قبل از تشکیل شرکت با مسئولیت محدود ، موسسین به حساب شرکت با اشخاص ثالث تعهداتی بنمایند ، آیا شرکت پس از تشکیل در مقابل صاحبان حق جوابگو می باشد یا خیر ؟ قانون تجارت در این زمینه سکوت نموده ، ولی به نظر می رسد برای حفظ حقوق اشخاص ثالث که قبل از تشکیل شرکت با موسسین قرارداد تنظیم نموده اند ، موسسین در مقابل آنان و همچنین نسبت به کلیه اعمال و اقداماتی که برای تاسیس و به ثبت رسانیدن شرکت انجام می دهند ، مسئولیت تضامنی داشته باشند.

شرکت تجاری اصولاَ عبارتست از اینکه چند نفر مالی را برای تجارت و استفاده از منافع آن در میان گذارند. اخذکارت بازرگانی فوری در حال حاضر، روز به روز به انواع شرکت ها افزوده می شود که بر حسب موضوع و فعالیت، ثابت یا ثابت نبودن سرمایه شان و یا برحسب سهیم بودن دولت در سرمایه آن ها و نسبت این شراکت، قواعد راجع به آن ها متفاوت است.مع ذلک باید توجه داشت که هر چند این شرکت ها گوناگون اند، قالب های عمده آن ها، در واقع همان قالب هایی است که قانون تجارت تهیه کرده است.البته اقتباس فعالان تجاری از قالب شرکت سهامی بیش از قالب های دیگر است.امروزه ثبت شرکت با مسئولیت محدود و ثبت شرکت سهامی خاص از متداول ترین انواع ثبت شرکت می باشند.

• شرکت سهامی خاص

این شرکت از حداقل سه شریک تشکیل می شود و ویژگی با ارزش این است که صاحبان سرمایه، که به سهامدار تعبیر می شوند، دارای اوراق سهم هستند.در این نوع شرکت،سرمایه به سهام مساوی تقسیم شده و هر شریک مالک تعدادی از این سهام است. فرض کنیم سرمایه شرکتی که از سه سهامدار تشکیل شده بالغ بر 900 هزار ریال باشد و هر یک از آن ها یک سوم این مبلغ را به شرکت آورده باشند و سرمایه شرکت نیز به 900 سهام 10000 ریالی تقسیم شده باشد.در چنین صورتی، هر یک از شرکا مالک 300 سهم است و می تواند تعدادی از آن ها را به کسانی که می خواهد منتقل کند.علی الاصول،این انتقال آزاد است و این امر،از دیگر خصایص عمده شرکت سهامی خاص به شمار می رود.شرکت سهامی خاص دو ویژگی دیگر نیز دارد.اول اینکه در آن،مسئولیت سهامداران محدود به مقدار سهام آن هاست،چیزی که در مورد شرکت با مسئولیت محدود نیز صادق است، دوم اینکه موسسات شرکت، یعنی شرکای اولیه آن،نمی توانند با پذیره نویسی، یعنی با مراجعه به عموم مردم،سرمایه شرکت را تامین کنند و آورندگان سرمایه فقط خود موسسان هستند.
در شرکت سهامی خاص،حداقل سرمایه 000/000/1 ریال و حداقل هیئت مدیره یا مدیران 3 نفر است.

• شرکت با مسئولیت محدود

شرکت با مسئولیت محدود ، از رایج ترین شرکت های بازرگانی در کشور ما می باشد و عمدتاَ بین اعضای یک خانواده یا افراد فامیل و یا دوستان و آشنایان تشکیل گردد.
این شرکت از حداقل دو شریک تشکیل می شود،ولی در آن، بر خلاف شرکت های تضامنی و نسبی،مسئولیت شرکا در قبال طلبکاران شرکت محدود به آورده آن ها در شرکت است. در مثال مذکور،اگر دارایی شرکت با مسئولیت محدود 900 هزار ریال باشد و برای پرداخت طلب طلبکاران کافی نباشد؛طلبکاران بابت باقی مانده طلب خود یعنی 300 هزار ریال دیگر،نسبت به دارایی شخصی شرکا حقی نخواهند داشت.وجوه مشترک این شرکت با شرکت های تضامنی و نسبی این است که اولاَ سرمایه شرکت به صورت سهام نیست،بلکه هر شریکی درصدی از سرمایه را مالک است که از آن به سهم الشرکه تعبیر می شود،ثانیاَ سهم الشرکه را نمی توان بدون رضایت سایر شرکا به دیگران منتقل کرد.
در شرکت با مسئولیت محدود ،حداقل سرمایه محدودیت ندارد ؛ حداقل هیئت مدیره یا مدیران یک نفر یا بیشتر است.

• مراحل ثبت شرکت

1- مدارک مورد نیاز را با توجه به نوع شرکت فراهم آورید.
در اداره ثبت شرکت ها ، فرم نمونه ی اسناد ، موجود است.می توان این فرم های نمونه را از اداره مذکور تهیه و تکمیل کرد و ذیل تمام اوراق باید توسط همه شرکا ( موسسین ) امضا شود.
بر اساس ماده 196 ق.ت اسناد و نوشتجاتی که برای ثبت شرکت لازم است و در نظامنامه وزارت عدلیه معین شده است به شرح ذیل می باشد:
* شرکت نامه حاوی مشخصات شرکت
* اساسنامه
* صورت جلسه مجمع عمومی
* صورت جلسه انتخاب مدیران و قبولی آن ها
* رسید سرمایه
2- به سامانه اداره ثبت شرکت ها به نشانی http://irsherkat.ssaa.ir مراجعه نمایید و اطلاعات خواسته شده در سامانه را تکمیل کنید.
3- در سامانه می بایست 5 نام را به ترتیب اولویت وارد نمایید.در انتخاب نام شرکت به نکات ذیل توجه فرمایید:
* دارای سابقه ثبت نباشد. ( به منظور حصول اطمینان از عدم ثبت نام انتخابی شرکت می توانید به سامانه ی استعلام اشخاص حقوقی کشور به نشانی http://www.ilenc.ir مراجعه نمایید .)
* دارای معنا و مطابق با فرهنگ اسلامی باشد.
* واژه ی بیگانه نباشد و فارسی باشد.
* جهت تعیین اسم شرکت حداقل تعداد سیلاب ها 3 سیلاب است.
* لاتین نباشد.
* از عنوان های دانشمندان و کاشفان در عصر حاضر انتخاب نشود.
* در انتخاب نام شرکت حتماَ باید از اسم خاص استفاده شود.
* استفاده از اسامی شهرها و رنگ ها و اعداد در اسم شرکت مانعی ندارد اما این کلمات جزء اسم شرکت شمرده نمی شوند و اسم شرکت باید غیر از این کلمات شامل سه کلمه باشد.
* اشخاص حقوقی که ثبت نام پیشنهادی آن ها مستلزم اخذ مجوز از مراجع ذیصلاح است باید پیش از ارایه تقاضای ثبت تاسیس به مرجع ثبت شرکت ها،به طریق مقتضی نسبت به اخذ مجوز اقدام و به ضمیمه مدارک تسلیم نمایند.
4- پس از تکمیل دقیق اطلاعات فرم های مورد نظر و بارگذاری مدارک مورد نیاز در سامانه ، به شما یک شماره ثبت داده می شود که برای چاپ در روزنامه به آن احتیاج خواهد بود.
5- در مرحله بعد می بایست مدارک مورد نیاز را از طریق باجه های پست به صورت سفارشی به آدرس ذکر شده در تاًییدیه ی پذیرش ارسال فرمایید.
مدارکی که بعد از تکمیل مراحل ثبت از طریق پست می بایست ارسال گردد:
_ دو نسخه از مدارکی که توسط اعضاء امضا شده.
_ کپی مدارک شناسایی افراد.
_ گواهی عدم سوء پیشینه ی کیفری اعضا.
_ یک برگه ازتأیید نام و برگه ی رسید پذیرش اینترنتی.
6- با ارسال مدارک مورد نیاز، کارشناس مربوطه پرونده شما را مورد بررسی قرار می دهد. پس از بررسی ممکن است 3 اتفاق بیفتد :
1-5 رد پرونده ثبت شرکت
در این صورت پرونده ثبت شرکت دارای ایرادی است که قابل حل نمی باشد و کلیه مراحل ثبتی می بایست از ابتدا از سر گرفته شود .
2-5 نقص پرونده ثبت شرکت
در این صورت پرونده دارای ایراداتی است که ممکن است قابل رفع باشد ، در این حالت می بایست ایرادات پرونده را دقیقاَ رفع نمود و توسط پاکت های مخصوص رفع نقص به اداره ثبت شرکت ها فرستاد تا پس از طی مراحل مخصوص رفع نقص انجام گیرد و پرونده ثبت گردد.
3-5 ارسال شده برای صدور آگهی
این وضعیت همان وضعیتی است که در صورت ایراد نداشتن مدارک می بایست اتفاق بیفتد، در صورت رویت این وضعیت پرونده می بایست نسبت به چاپ پیش نویس آگهی ثبتی اقدام نموده و شخص امضاء کننده دفاتر با مراجعه به اداره ثبت شرکت ها و پرداخت هزینه های قانونی و امضاء ذیل دفاتر ، مدارک مربوط به ثبت شرکت ها را اخذ نماید.
پس از تحویل مدارک از اداره ثبت شرکت ها می بایست نسبت به چاپ آگهی تاسیس در روزنامه رسمی کشور اقدام نمود.در آگهی اطلاعاتی نظیر نام شرکت ، نوع فعالیت ، مدت فعالیت شرکت و ... قید می گردد.

الزامهای تجاری به مجموعه قوانین و مقرراتی اطلاق می شود که بازرگانان مکلف به رعایت آن شده اند و یا در اموری از آن منع گردیده اند و چنانچه خلاف این قوانین و مقررات عمل کنند مجازات هایی در مورد آن ها اعمال می شود. پلمپ دفاتر به نظر می رسد که قانونگذار به دو منظور این الزامات را ایجاد کرده است. حفظ حقوق اشخاص ثالث و تسهیل کنترل فعالیت تجاری تاجر.
می توان این الزامات را در دو دسته " الزامات عام تجار " و " الزامات خاص تجار" دسته بندی نمود. الزامات عام مجموعه قوانین و مقرراتی است که کلیه تجار مکلف به رعایت کردن آن ها هستند. از جمله این قوانین و مقررات ثبت نام در دفتر ثبت تجاری و داشتن دفاتر تجاری هستند. این دو تکلیف در قانون تجارت پیش بینی گردیده است. در ذیل راجع به ثبت نام در دفتر ثبت تجاری و اهمیت آن سخن خواهیم گفت. لطفاَ ما را تا انتهای این مقاله همراهی بفرمایید. خاطر نشان می شویم در صورت مواجه شدن با هر گونه سوال و یا ابهامی در این رابطه می توانید با همکاران ما در ثبت شرکت فکر برتر تماس حاصل فرمایید. متخصصان ما در این مرکز، از طریق مشاوره ی تلفنی رایگان شما را راهنمایی خواهند کرد.

• دفاتر تجاری و انواع آن

در علم حقوق – چه در عمل و چه بر طبق موازین حقوقی – همیشه بین دو موضوع تفکیک شده است یکی وجود حق و دیگری اثبات آن چه بسیار مواردی که شخص با داشتن حق، در اثر عدم قدرت برای اثبات آن و نداشتن دلایل و مدارک کافی در محضر قاضی محکوم به بی حق شده است. عرفاَ نیز هر وقت انسان صحبت از حقی به میان می آورد مردم از او دلیل و مدارک می خواهند تا حق را به او بدهند.
به طور کلی می توان گفت در موارد اختلاف ، برای اثبات حق در مراجع قضایی، دلایل و مدارک اثبات حق حتی از خود آن مهم تر است زیرا استفاده از حق منحصراَ باید از مسیر دلایل و مدارک مورد قبول باشد.
اگر چه ، لزوم اثبات حق به وسیله دلیل ، در مورد همه مردم ضرورت دارد با این وجود ، این در مورد کسانی که با دیگران به اصطلاح حساب و کتاب دارند ، از جمله تجار و کسبه ، که به طور مرتب با دیگران داد و ستد داشته و دارای روابط مالی و تجاری هستند لزوم داشتن وسایل و لوازم خاصی که در موارد اختلاف معرف وضع آنان باشد بیشتر احساس می گردد.
این وسایل اسناد و مدارک مختلفی می تواند داشته باشد ولی از قدیم الایام دفاتر تجاری بهترین وسیله برای نشان دادن واقعیت روابط تجاری تجار محسوب شده است.
طبق ماده 6 قانون تجارت " هر تاجری به استثنای کسبه جزء ، مکلف است دفاتر ذیل یا دفاتر دیگری را که وزارت عدلیع به موجب نظامنامه قائم مقام این دفاتر قرار می دهد داشته باشد :
1. دفتر روزنامه 2. دفتر کل 3. دفتر دارایی 4. دفتر کپیه

• دفتر ثبت تجاری

یکی دیگر از الزاماتی که قانون بر عهده تجار گذارده است نام نویسی آنان در دفتر ثبت تجاری است. منظور از دفتر ثبت تجاری دفتری است که در محل معینی قرار دارد و تجار ، اعم از حقیقی یا حقوقی باید طبق مقررات نام خود را در این دفتر ثبت نمایند. دفتر ثبت تجاری در بسیاری از کشورها وجود دارد و فایده آن به قرار ذیل است :
الف ) دلالت تاجر بودن
ب) اطلاع از تعداد و نوع فعالیت تجار
ج) اطلاع تجار از وضع یکدیگر
د ) روشن کردن وضعیت مالیاتی
ه ) اعطای بعضی از امتیازات

• الزام تجار به ثبت در دفتر ثبت تجاری

ماده 16 قانون تجارت مقرر می دارد : " در نقاطی که وزارت عدلیه مقتضی دانسته و دفتر ثبت تجاری تاسیس کند کلیه اشخاصی که در آن نقاط به شغل تجارت اشتغال دارند اعم از ایرانی و خارجی به استثنای کسبه جزء باید در مدت مقرر اسم خود را در دفتر ثبت تجاری به ثبت برسانند والا به جزای نقدی از دویست تا دو هزار ریال محکوم خواهند شد. ".
طبق ماده 17 قانون تجارت مقررات مربوط به دفتر ثبت تجاری به موجب نظامنامه معین خواهد شد و این نظامنامه نیز در سال 1325 به تصویب وزارت عدلیه رسیده است.
طبق مقررات آیین نامه مذکور در هر محلی که اداره یا دایره یا شعبه ثبت تشکیل شود یک دفتر ثبت تجاری به منظور ثبت نام بازرگانان و بنگاه ها و شرکت های تجاری تشکیل و کلیه بازرگانان و بنگاه ها و شرکت های تجاری اعم از ایرانی یا خارجی مکلف اند نام خود را در دفتر مزبور به ثبت برسانند و کلیه بازرگانان مکلف اند شماره ثبت تجاری را در بالای کلیه اسناد و مدارک خود ( یادداشت های تجارتخانه ، فاکتورها ، اوراق سفارش و سایر اسناد و نشریات ) ، ضمن درج عنوان تجاری قید نمایند.
این الزام قانونی برای این است که اشخاصی که با تاجر معاملاتی دارند بتوانند از وضع تاجر اطلاعاتی کسب کنند. اشخاص مذکور با در دست داشتن شماره ثبت تجاری می توانند به اداره ثبت شرکت ها مراجعه و اطلاعات لازم در مورد شرکت یا تاجر مورد نظر خود را به دست بیاورند.
لازم یه یادآوری است که دفتر ثبت تجاری باید به وسیله دادستان یا نماینده وی شماره گذاری ، امضا و مهر شود و مجموع صفحات دفتر در اول و آخر آن با قید تاریخ ذکر گردد.
با توجه به اینکه وضعیت تاجر همیشه به یک صورت باقی نمی ماند و ممکن است بعد از ثبت ، تغییراتی در وضعیت شرکت به وجود آید ، تاجر یا شرکت تجاری ، مکلف است هر گونه تغییری که در وضعیت او به وجود می آید از قبیل افزایش یا کاهش سرمایه ، فوت مدیر یا مدیران ، ورشکستگی یا انحلال شرکت را به اطلاع مسئول دفتر ثبت تجاری برساند. عدم ثبت نام تاجر در دفتر ثبت تجاری و یا عدم ذکر شماره ثبت در صورتحساب ها و مکاتبات و نشریات تاجر مستلزم پرداخت جریمه از دویست تا دو هزار ریال خواهد بود.
لازم به ذکر است که نه در قانون تجارت ( مواد مربوط به دفتر ثبت تجاری ) و نه در آیین نامه دفتر ثبت تجاری الزامی برای انتشار خلاصه مندرجات ثبت پیش بینی نشده است.
همچنین مقررات مزبور پیش بینی نکرده اند که آیا اشخاص می توانند با مراجعه به دفتر ثبت تجاری اطلاعاتی که لازم دارند کسب کنند ؟ یاید یادآوری کرد که مقررات بعضی از کشورها انتشار خلاصه مندرجات ثبت دفاتر تجاری مانند شرکت ها را اجباری کرده است. قاعدتاَ هر ذینفعی باید بتواند با مراجعه به دفاتر ثبت تجاری اطلاعات مورد نیاز خود را کسب کند.
طبق ماده 4 آیین نامه ثبت تجاری بازرگانان و بنگاه های بازرگانی و شرکت های تجاری که به شغل بازرگانی اشتغال ورزیده یا تاسیس می شوند در ظرف یک ماه از تاریخ شروع به کار یا تاسیس مکلف اند اظهارنامه تنظیم و به دفتر ثبت تجاری تسلیم نمایند و طبق همان آیین نامه باید اظهارنامه در سه نسخه روی نمونه های چاپ مخصوصی که از متصدی دفتر ثبت تجاری محل گرفته می شود تنظیم و به همان دفتر تسلیم و رسید گرفته شود.
در ماده 6 آیین نامه مزبور مشخص شده است که اظهارنامه باید متضمن چه نکاتی باشد که به دلیل جلوگیری از اطاله بحث از ذکر آن خودداری می شود.